Adagium van de makelaar

Een plek om de stad te ontvluchten: Leyduin

Een plek om de stad te ontvluchten: Leyduin

Sommige landgoederen lijken ouder dan ze zijn, andere blijken ouder dan we denken. Leyduin hoort bij die laatste categorie. De eerste vermelding gaat terug tot 1596, toen hier nog slechts een eenvoudige hofstede lag aan de rand van duin en veen. Wat daarna volgde was geen strak plan van één architect, maar een verhaal van opeenvolgende eigenaren die ieder hun eigen laag toevoegden. Soms bescheiden, soms ambitieus, maar altijd voortbouwend op wat er al lag.

Je moet ergens beginnen

Je moet ergens beginnen

Voordat een mens huizen leert waarderen, leert hij eerst kijken. Voor mij begon dat aan de Schreveliusstraat in Haarlem in de Rijksleerschool, die rond 1915 werd gebouwd als oefenschool bij de Rijkskweekschool aan de Leidsevaart. Ontworpen door de architecten J.F. Hamersveld en S. Roog, die duidelijk begrepen dat schoolkinderen niet zachtzinnig met een gebouw omgaan. Hardstenen trappenhuis en granito gangen die bestand moesten zijn tegen dagelijks gestamp, geravot en een enkele overenthousiaste gymtas.

Dit is pas vak werk

Dit is pas vak werk

Wie door het stadsdeel Petite France wandelt, dat tegenwoordig samen met de Grande Île een UNESCO-werelderfgoed in Strasbourg is, bemerkt meteen waar het woord vakwerk vandaan komt. Hier is het geen stijl, maar een ambacht. Houten balken, zichtbaar in het gevelvlak, vormen het skelet van het huis. Daartussen vakken van leem, kalk of baksteen. Wat ooit begon als een praktische bouwmethode (hout was overvloedig, steen schaars) groeide uit tot een herkenbare architectuur die hele straten karakter gaf.

Endymion hier wint uitleg het van aanprijzing

Endymion hier wint uitleg het van aanprijzing

Endymion is geen villa die zich in één oogopslag prijsgeeft. Bij aankomst overheersen rust en symmetrie; het vernuft openbaart zich pas daarna. Het complex werd in 1910 ontworpen door H.Th. Wijdeveld, een architect, die klassieke ordening wist te verbinden met abstractie en maatvoering. Geen decoratie om de decoratie, maar beheerste architectuur waarin elke ingreep functioneel en leesbaar is.

Kennemerland: waar het leven al eeuwen in bloei staat.

Kennemerland: waar het leven al eeuwen in bloei staat.

Zodra in Kennemerland het eerste groen terugkeert, gebeurt er iets bijzonders. De duinen kleuren weer zacht, de oude lanen lopen uit en in de Haarlemmerhout lijkt het licht ineens vriendelijker door de uitlopende takken te vallen. Wie hier woont, weet: dit is waarom we blijven.

Een tik van de molen.....

Een tik van de molen.....

Aan het Spaarne staat De Adriaan. Een molen die je niet behoeft uit te leggen aan Haarlemmers, maar waarvan je de geschiedenis wél steeds beter leert begrijpen. Ooit gebouwd als werkmolen, bedoeld om te draaien, te malen en te verdienen. Geen romantiek, maar noodzaak. De wieken stonden hier niet voor het zicht, maar voor brood op de plank en handel in de stad.
Hoeveel eerste levens hier begonnen zijn, weet alleen de ooievaar.

Hoeveel eerste levens hier begonnen zijn, weet alleen de ooievaar.

Villa Uyt den Bosch werd aan het einde van de negentiende eeuw gebouwd aan de Spanjaardslaan aan de Zuidzoom van de Haarlemmerhout, het grootste stadsbos van Nederland. Een statige villa royaal van opzet, bedoeld om rust, licht en ruimte te bieden. Dat juist deze plek later een medische bestemming zou krijgen, is geen toeval. De ligging, de maat en de vanzelfsprekende orde van het huis maakten het uitermate geschikt voor zorg, aandacht en verblijf.

De Gouden Gulp, Aerdenhout

De Gouden Gulp, Aerdenhout

Sommige huizen lijken hun mond te houden, totdat je het juiste verhaal vindt om ze open te ritsen. De Gouden Gulp is zo’n huis. Een zinnenstrelend ontwerp met toren en een licht burchtachtig karakter, waar je als makelaar al snel begint over ligging, bouwstijl en indeling. Totdat je ontdekt dat hier ooit een octrooi werd verzilverd, dat de wereld letterlijk bij elkaar hield.