Soms zie je het pas, wanneer je even achterover leunt

Soms zie je het pas, wanneer je even achterover leunt

Bij Restaurant Sari in Heemstede gebeurt dat meestal na het eerste biertje, ergens tussen de saté kambing en de daging rendang. De gesprekken worden zachter, het licht warmer én dan ineens valt het oog omhoog. Daar boven de tafels waar al decennia lang verjaardagen worden gevierd, zaken worden beklonken en liefdes worden bezegeld, ontvouwt zich een bijzonder plafond met uit diverse houtsoorten afgebeelde afbeeldingen. Een waaier van lijnen en krullen, bijna als een bloem, die zich langzaam opent. Sommigen zien er een pauwenveer in, anderen een Javaanse bloem óf zelfs een Garuda. Wie langer kijkt ontdekt, dat het plafond bijna lijkt te bewegen.

Het is geen oud monumentaal plafond, maar het vertelt wel een mooi verhaal. Toen Sari in de jaren tachtig zijn deuren opende, werd het interieur als afstudeeropdracht ontworpen om een stukje Indonesië naar de Valkenburgerlaan te brengen. Donker hout, warme verlichting en boven alles een plafond, waarvan het ontwerp overweldigend is.

 

Wie het patroon volgt, ziet iets dat verrassend veel lijkt op motieven uit Javaans houtsnijwerk en batik. Ornamenten die symbool staan voor harmonie, schoonheid en gastvrijheid. Tegelijk hebben de krullende lijnen iets Europees, bijna Jugendstil. Alsof Indië en Haarlem elkaar precies daar boven de tafels, hebben ontmoet.

De volgende keer dat u bij Sari zit, kijk dan eens omhoog. Grote kans dat u zich dan realiseert dat u al jaren onder een klein stukje verborgen vakwerk dineert. De mooiste details zitten vaak precies daar waar je ze pas ziet, als je even achterover leunt.

Herinnert u zich nog de eerste keer dat dit plafond u opviel?

 

Gerelateerde Nieuwsberichten

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Kasteel Sterkenburg bij Driebergen-Rijsenburg kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De imposante ronde toren – een donjon – is daarvan nog altijd de meest zichtbare getuige. Eeuwenlang werd er gebouwd, verbouwd en gewoond. Veel later zat ik in het naastgelegen Koetshuys op een makelaarscursus. De opdracht: bedenk het meest extravagante verkoopplan. Tegen mijn buurman Edwin, een collega uit Amstelveen, zei ik: “Laten we doen alsof wij dit kasteel in de verkoop hebben?” Brochure gemaakt, verkooppraatje erbij, de docent was enthousiast. Wij natuurlijk nog enthousiaster.

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Wie Montmartre zegt, denkt aan Place du Tertre, schilders, terrasjes en natuurlijk de Sacré-Cœur. Maar onder al die Parijse romantiek schuilt een minder bekend verhaal. Eeuwenlang werd in de heuvel van Montmartre op grote schaal gips gewonnen. Het gesteente werd uitgehakt, gebrand en fijngemalen tot het witte bouwmateriaal dat zo beroemd werd dat de Engelsen het uiteindelijk simpelweg Plaster of Paris noemden. Parijs als merknaam voor… een zak gips. Je moet er maar op komen.

Rood, strijd en een Haarlemse legende

Rood, strijd en een Haarlemse legende

De rode vlag van Haarlem met haar vier andreaskruisen wappert fier boven de stad. Rood associëren we met strijd en revolutie; volgens de Haarlemse overlevering verwijzen zwaard en kruisen zelfs naar heldendaden tijdens de kruistochten.