Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten
14-9-2026 —
Wie Montmartre zegt, denkt aan Place du Tertre, schilders, terrasjes en natuurlijk de Sacré-Cœur. Maar onder al die Parijse romantiek schuilt een minder bekend verhaal. Eeuwenlang werd in de heuvel van Montmartre op grote schaal gips gewonnen. Het gesteente werd uitgehakt, gebrand en fijngemalen tot het witte bouwmateriaal dat zo beroemd werd dat de Engelsen het uiteindelijk simpelweg Plaster of Paris noemden. Parijs als merknaam voor… een zak gips. Je moet er maar op komen.
De winning begon bovengronds, maar verplaatste zich later steeds verder de heuvel in. Zo ontstond onder Montmartre een netwerk van groeven en gangen. Toen vanaf 1875 de Sacré-Cœur werd gebouwd, bleek die uitgeholde ondergrond bepaald geen detail: om het enorme bouwwerk stevig te kunnen dragen, moesten de funderingen tientallen meters de diepte in. De witte basiliek die tegenwoordig boven Parijs uittorent, staat dus letterlijk bovenop een geschiedenis die grotendeels aan het oog is onttrokken.
En misschien is dat precies waarom ik overal altijd toch weer naar gebouwen blijf kijken. Een makelaar ziet een gevel, wil weten wat erachter zit en ontdekt vervolgens dat het interessantste verhaal soms ónder het huis begint. Montmartre werd wereldberoemd om de kunstenaars die er woonden, maar leverde ondertussen ook zijn naam aan een bouwmateriaal dat over de hele wereld wordt gebruikt. Plaster of Paris: soms ligt een wereldberoemde naam gewoon onder je voeten.
Gerelateerde Nieuwsberichten
Rood, strijd en een Haarlemse legende
3-9-2026 —
De rode vlag van Haarlem met haar vier andreaskruisen wappert fier boven de stad. Rood associëren we met strijd en revolutie; volgens de Haarlemse overlevering verwijzen zwaard en kruisen zelfs naar heldendaden tijdens de kruistochten.
Toen de laatste gaslantaarn van Haarlem doofde
21-8-2026 —
Op 4 november 1965 doofde bij het Proveniershofje de laatste gaslantaarn van Haarlem. Na ruim 130 jaar koos de stad definitief voor elektrisch licht: efficiënter, betrouwbaarder en vooral moderner. Toch verdween met die laatste vlam meer dan een manier van straatverlichting. Generaties Haarlemmers hadden eronder gewandeld, elkaar ontmoet en hun weg naar huis gevonden. De vlam verdween, de herinneringen bleven.
De Bakenessertoren – het kleine broertje met een groot verhaal
4-8-2026 —
Wie Haarlem bezoekt, kijkt bijna vanzelf omhoog naar de Grote of Sint-Bavokerk. Weinigen beseffen dat nauwelijks driehonderd meter verderop haar bescheiden broertje al bijna acht eeuwen stilletjes hetzelfde doet. De Bakenessertoren werd rond 1530 voltooid, maar haar geschiedenis begint al omstreeks 1250 met een houten kapel op de Bakenes, het oudste deel van Haarlem. Wat begon als een eenvoudig bedehuis groeide uit tot het kloppend hart van Oud-Haarlem. Door de eeuwen heen was de Bakenesserkerk parochiekerk, hervormde kerk én zelfs de bekende Kinderkerk, waar generaties kinderen uit de wees- en armenzorg verplicht de kerkdienst bezochten.


