English
Nederlands
Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets
25-9-2026 —
Kasteel Sterkenburg bij Driebergen-Rijsenburg kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De imposante ronde toren – een donjon – is daarvan nog altijd de meest zichtbare getuige. Eeuwenlang werd er gebouwd, verbouwd en gewoond. Veel later zat ik in het naastgelegen Koetshuys op een makelaarscursus. De opdracht: bedenk het meest extravagante verkoopplan. Tegen mijn buurman Edwin, een collega uit Amstelveen, zei ik: “Laten we doen alsof wij dit kasteel in de verkoop hebben?” Brochure gemaakt, verkooppraatje erbij, de docent was enthousiast. Wij natuurlijk nog enthousiaster.
“Dan willen wij de dames en heren nu graag uitnodigen voor een bezichtiging.” Even later liepen twintig makelaars over de brug richting het kasteel. Wij belden aan. De bewoner deed open en vroeg wat hij voor ons kon betekenen. Bloedserieus antwoordden we dat we, zoals toegezegd, de markt hadden verkend en inmiddels een groep bijzonder geïnteresseerde kandidaten bij ons hadden. “Mocht het nu niet uitkomen, dan beginnen we met de tuin. ’t Koetshuys hebben we inmiddels gehad.” Hij keek ons even aan. “Maar natuurlijk, komt u verder.” Hij had allang door wat voor vlees hij in de kuip had. Gelukkig beschikte de man over een gezonde dosis humor. ;)
En zo kregen we een rondleiding door prachtige vertrekken, langs het dubbele trappenhuis en een verzonken bad met volgens de eigenaar “een verraderlijk levensgevaarlijk trappetje”. In een verkoopbrochure zou ik dat iets anders beschreven hebben. Uiteindelijk stonden we boven op de middeleeuwse toren, tussen de kantelen, uitkijkend over het glooiende Utrechtse landschap. Ons extravagante verkoopplan leverde precies nul kopers op, maar werd wel de enige cursusopdracht die ik me na al die jaren nog als de dag van gisteren herinner. En eerlijk is eerlijk: een eigenaar die zonder afspraak twintig makelaars binnenlaat en vervolgens zelf de bezichtiging verzorgt? Een betere ambassadeur kan een verkopend makelaar zich niet wensen ;)
Foto 2020: Dirkjankraan
Gerelateerde Nieuwsberichten
The White House is not for sale
8-10-2026 —
Op 18 juli 1989 kreeg ik via de zus van een goede vriend, die op het Amerikaanse consulaat in Amsterdam werkte, een uitnodiging voor een ontvangst op de ambassade in Den Haag. President George H.W. Bush en zijn vrouw Barbara waren in Nederland. Wij gedrieën gewoon met de trein ernaartoe. In Den Haag bleek het iets minder alledaags: scherpschutters op de daken, de ambassade veranderd in een vesting, een marinierskapel in de binnentuin en twee zwarte Lincolns – één met een lookalike. Bush liep direct door naar de kinderen van het ambassadepersoneel voor een gezamenlijke foto. Barbara bleef daardoor even alleen achter.
Het levende erfgoed langs de grachten
4-10-2026 —
Wie aan de Amsterdamse grachten denkt, ziet statige gevels, bruggen en spiegelend water. Maar kijk eens omhoog. Dan ontdekt u misschien wel het oudste erfgoed van de stad. Al ruim vierhonderd jaar worden langs de grachten bomen geplant. Amsterdam was daarmee één van de eerste Europese steden die bomen bewust onderdeel maakte van haar stedenbouw. Ze geven schaduw, zuiveren de lucht, bieden ruimte aan vogels en insecten én bepalen al eeuwenlang het karakter van de grachtengordel. Zonder bomen zou Amsterdam nog steeds mooi zijn, maar nooit dezelfde stad.
Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten
14-9-2026 —
Wie Montmartre zegt, denkt aan Place du Tertre, schilders, terrasjes en natuurlijk de Sacré-Cœur. Maar onder al die Parijse romantiek schuilt een minder bekend verhaal. Eeuwenlang werd in de heuvel van Montmartre op grote schaal gips gewonnen. Het gesteente werd uitgehakt, gebrand en fijngemalen tot het witte bouwmateriaal dat zo beroemd werd dat de Engelsen het uiteindelijk simpelweg Plaster of Paris noemden. Parijs als merknaam voor… een zak gips. Je moet er maar op komen.