English
Nederlands
The White House is not for sale
8-10-2026 —
Op 18 juli 1989 kreeg ik via de zus van een goede vriend, die op het Amerikaanse consulaat in Amsterdam werkte, een uitnodiging voor een ontvangst op de ambassade in Den Haag. President George H.W. Bush en zijn vrouw Barbara waren in Nederland. Wij gedrieën gewoon met de trein ernaartoe. In Den Haag bleek het iets minder alledaags: scherpschutters op de daken, de ambassade veranderd in een vesting, een marinierskapel in de binnentuin en twee zwarte Lincolns – één met een lookalike. Bush liep direct door naar de kinderen van het ambassadepersoneel voor een gezamenlijke foto. Barbara bleef daardoor even alleen achter.
Een mooie gelegenheid, vond ik. Ik stapte op haar af, gaf haar een hand, stelde me voor en vroeg: “Mrs. Bush, how do you like the Netherlands so far?” De vriend viste ondertussen m’n fototoestelletje uit mijn zak, dit was nog pré mobiel en drukte af. Meer zat er niet achter. Nog niet. Thuis lieten we het rolletje direct ontwikkelen. Het makelaarsinstinct bleek toch iets sterker, dan ons gevoel voor diplomatie.
Nog diezelfde avond stond de advertentie in het Haarlems Dagblad met de kop: “Of course the White House is not for sale, please call us after 4 years.” Naam en telefoonnummer van het makelaarskantoor waar ik toen werkte eronder en klaar was onze internationale acquisitiecampagne. Het Witte Huis viel natuurlijk niet te verkopen, dat is van het Amerikaanse volk, maar na afloop van de ambtstermijn zouden George en Barbara wellicht wél een ander onderkomen zoeken. De knipseldienst miste hem gelukkig en diplomatieke verwikkelingen bleven uit.
Ruim 37 jaar later hangen de uitnodiging en advertentie nog altijd bij mij op kantoor. Een zoekopdracht van de presidentiële familie bleef helaas uit. Kennelijk was in de vervangende huisvesting al voorzien ;)
Gerelateerde Nieuwsberichten
Het levende erfgoed langs de grachten
4-10-2026 —
Wie aan de Amsterdamse grachten denkt, ziet statige gevels, bruggen en spiegelend water. Maar kijk eens omhoog. Dan ontdekt u misschien wel het oudste erfgoed van de stad. Al ruim vierhonderd jaar worden langs de grachten bomen geplant. Amsterdam was daarmee één van de eerste Europese steden die bomen bewust onderdeel maakte van haar stedenbouw. Ze geven schaduw, zuiveren de lucht, bieden ruimte aan vogels en insecten én bepalen al eeuwenlang het karakter van de grachtengordel. Zonder bomen zou Amsterdam nog steeds mooi zijn, maar nooit dezelfde stad.
Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets
25-9-2026 —
Kasteel Sterkenburg bij Driebergen-Rijsenburg kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De imposante ronde toren – een donjon – is daarvan nog altijd de meest zichtbare getuige. Eeuwenlang werd er gebouwd, verbouwd en gewoond. Veel later zat ik in het naastgelegen Koetshuys op een makelaarscursus. De opdracht: bedenk het meest extravagante verkoopplan. Tegen mijn buurman Edwin, een collega uit Amstelveen, zei ik: “Laten we doen alsof wij dit kasteel in de verkoop hebben?” Brochure gemaakt, verkooppraatje erbij, de docent was enthousiast. Wij natuurlijk nog enthousiaster.
Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten
14-9-2026 —
Wie Montmartre zegt, denkt aan Place du Tertre, schilders, terrasjes en natuurlijk de Sacré-Cœur. Maar onder al die Parijse romantiek schuilt een minder bekend verhaal. Eeuwenlang werd in de heuvel van Montmartre op grote schaal gips gewonnen. Het gesteente werd uitgehakt, gebrand en fijngemalen tot het witte bouwmateriaal dat zo beroemd werd dat de Engelsen het uiteindelijk simpelweg Plaster of Paris noemden. Parijs als merknaam voor… een zak gips. Je moet er maar op komen.