Je moet ergens beginnen
Het onderwijs had er een eigen charme. Kwekelingen van de kweekschool om de hoek, kwamen hier hun eerste lessen geven. Jong, enthousiast en soms verrassend praktisch. Zo stond er in de vijfde klas ineens een bromfiets midden in het lokaal om de werking van de benzinemotor uit te leggen. Moderne techniek, ronkend tussen de schoolbanken voor die tijd revolutionair onderwijs.
En natuurlijk was er de schoolmelk. Lauw, in glazen flesjes, waarvan niemand precies wist of het nu een traktatie of een pedagogisch experiment was. Achteraf bezien hoorde het allemaal bij hetzelfde decor: een degelijk schoolgebouw dat generaties heeft gevormd.
Goede gebouwen worden niet alleen gebouwd voor hun eerste functie, maar voor de herinneringen die ze later verzamelen. Soms begint het gewoon in een school met hardstenen treden, een bromfiets in de klas en lauwe schoolmelk in de hand.
Gerelateerde Nieuwsberichten
Dit is pas vak werk
16-3-2026 —
Wie door het stadsdeel Petite France wandelt, dat tegenwoordig samen met de Grande Île een UNESCO-werelderfgoed in Strasbourg is, bemerkt meteen waar het woord vakwerk vandaan komt. Hier is het geen stijl, maar een ambacht. Houten balken, zichtbaar in het gevelvlak, vormen het skelet van het huis. Daartussen vakken van leem, kalk of baksteen. Wat ooit begon als een praktische bouwmethode (hout was overvloedig, steen schaars) groeide uit tot een herkenbare architectuur die hele straten karakter gaf.
Endymion hier wint uitleg het van aanprijzing
16-2-2026 —
Endymion is geen villa die zich in één oogopslag prijsgeeft. Bij aankomst overheersen rust en symmetrie; het vernuft openbaart zich pas daarna. Het complex werd in 1910 ontworpen door H.Th. Wijdeveld, een architect, die klassieke ordening wist te verbinden met abstractie en maatvoering. Geen decoratie om de decoratie, maar beheerste architectuur waarin elke ingreep functioneel en leesbaar is.
Kennemerland: waar het leven al eeuwen in bloei staat.
6-2-2026 —
Zodra in Kennemerland het eerste groen terugkeert, gebeurt er iets bijzonders. De duinen kleuren weer zacht, de oude lanen lopen uit en in de Haarlemmerhout lijkt het licht ineens vriendelijker door de uitlopende takken te vallen. Wie hier woont, weet: dit is waarom we blijven.


