Je moet ergens beginnen

Je moet ergens beginnen
Voordat een mens huizen leert waarderen, leert hij eerst kijken. Voor mij begon dat aan de Schreveliusstraat in Haarlem in de Rijksleerschool, die rond 1915 werd gebouwd als oefenschool bij de Rijkskweekschool aan de Leidsevaart. Ontworpen door de architecten J.F. Hamersveld en S. Roog, die duidelijk begrepen dat schoolkinderen niet zachtzinnig met een gebouw omgaan. Hardstenen trappenhuis en granito gangen die bestand moesten zijn tegen dagelijks gestamp, geravot en een enkele overenthousiaste gymtas.

Het onderwijs had er een eigen charme. Kwekelingen van de kweekschool om de hoek, kwamen hier hun eerste lessen geven. Jong, enthousiast en soms verrassend praktisch. Zo stond er in de vijfde klas ineens een bromfiets midden in het lokaal om de werking van de benzinemotor uit te leggen. Moderne techniek, ronkend tussen de schoolbanken voor die tijd revolutionair onderwijs.

En natuurlijk was er de schoolmelk. Lauw, in glazen flesjes, waarvan niemand precies wist of het nu een traktatie of een pedagogisch experiment was. Achteraf bezien hoorde het allemaal bij hetzelfde decor: een degelijk schoolgebouw dat generaties heeft gevormd.

Goede gebouwen worden niet alleen gebouwd voor hun eerste functie, maar voor de herinneringen die ze later verzamelen. Soms begint het gewoon in een school met hardstenen treden, een bromfiets in de klas en lauwe schoolmelk in de hand.

 

Gerelateerde Nieuwsberichten

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Kasteel Sterkenburg bij Driebergen-Rijsenburg kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De imposante ronde toren – een donjon – is daarvan nog altijd de meest zichtbare getuige. Eeuwenlang werd er gebouwd, verbouwd en gewoond. Veel later zat ik in het naastgelegen Koetshuys op een makelaarscursus. De opdracht: bedenk het meest extravagante verkoopplan. Tegen mijn buurman Edwin, een collega uit Amstelveen, zei ik: “Laten we doen alsof wij dit kasteel in de verkoop hebben?” Brochure gemaakt, verkooppraatje erbij, de docent was enthousiast. Wij natuurlijk nog enthousiaster.

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Wie Montmartre zegt, denkt aan Place du Tertre, schilders, terrasjes en natuurlijk de Sacré-Cœur. Maar onder al die Parijse romantiek schuilt een minder bekend verhaal. Eeuwenlang werd in de heuvel van Montmartre op grote schaal gips gewonnen. Het gesteente werd uitgehakt, gebrand en fijngemalen tot het witte bouwmateriaal dat zo beroemd werd dat de Engelsen het uiteindelijk simpelweg Plaster of Paris noemden. Parijs als merknaam voor… een zak gips. Je moet er maar op komen.

Rood, strijd en een Haarlemse legende

Rood, strijd en een Haarlemse legende

De rode vlag van Haarlem met haar vier andreaskruisen wappert fier boven de stad. Rood associëren we met strijd en revolutie; volgens de Haarlemse overlevering verwijzen zwaard en kruisen zelfs naar heldendaden tijdens de kruistochten.