Mariënheuvel – een huis dat van rol durft te veranderen

Sommige huizen lijken van begin af aan te weten dat hun leven niet bij één functie zal blijven. Mariënheuvel is zo’n huis. Ooit gebouwd tussen 1907 en 1909 als het nieuwe hoofdgebouw van de buitenplaats Meer en Berg in opdracht van jonkheer H.J. Deutz van Lennep. Architect Foeke Kuipers tekende een landhuis, dat bewust teruggrijpt op de vormentaal van de Franse kastelen uit de zeventiende en achttiende eeuw. Statig, symmetrisch en geplaatst op een lichte verhevenheid in het park, alsof het huis het landschap eerst wilde overzien, voordat het zich erin voegde.

De omliggende parkaanleg werd ontworpen door Leonard Anthony Springer, die het terrein in Engelse landschapsstijl vormgaf met slingerpaden en zichtlijnen tussen bos en open ruimte. Daarmee kreeg Mariënheuvel precies die combinatie, die veel buitenplaatsen zo overtuigend maakt: architectuur die de orde bewaakt en een landschap dat de vrijheid suggereert.

Na de oorlog kreeg het huis een nieuwe rol. In 1946 kochten de Zusters Augustinessen het landgoed en veranderden het landhuis in een klooster. De naam Meer en Berg werd ingeruild voor Mariënheuvel en het gebouw kreeg twee zijvleugels om de nieuwe gemeenschap te huisvesten. Zo groeide het landhuis uit tot een plek van stilte en beschouwing, zonder zijn oorspronkelijke karakter te verliezen.

Tegenwoordig heeft het huis opnieuw een andere bestemming: een landhuis waar mensen bijeenkomen voor gesprekken, bijeenkomsten en ideeën. Voor de makelaar zit daar een stille les in. Goede gebouwen veranderen van functie zonder hun waardigheid te verliezen. De stenen blijven hetzelfde, alleen het verhaal verschuift.