Wat heeft Napoleon met Haarlem te maken?

Wat heeft Napoleon met Haarlem te maken?

Aan de Haarlemmerhout prijkt Villa Welgelegen, een statig wit paleis dat in de late 18e eeuw werd gebouwd door Henry Hope, een puissant rijke bankier met een voorliefde voor grandeur. Hope, geboren in Boston maar actief in Amsterdam, wilde een buitenhuis dat zijn internationale status eer aandeed. En dat lukte: Villa Welgelegen werd een van de meest luxueuze buitenplaatsen van zijn tijd, gevuld met kunst, marmer en exotische planten.

Napoleon Bonaparte, die in 1810 Nederland binnenviel, had een neus voor pracht en praal en confisqueerde het pand met enthousiasme. Maar hij liet het al snel over aan zijn broer Lodewijk Napoleon, koning van Holland. Lodewijk had een zwak voor Haarlem en ging er graag uit rijden. Niet alleen vanwege het schilderachtige landschap, maar vooral vanwege zijn maîtresse, die aan het Spaarne woonde in—laten we zeggen—strategische nabijheid van de villa.

 

Na Napoleons val kwam Villa Welgelegen in handen van de Provincie Noord-Holland en doet het vandaag de dag dienst als provinciehuis. Ooit een plek van vorstelijke ontvangst en flamboyante diners, nu een bastion van beleidsmakers en vergadertafels.

Het gebruik van Villa Welgelegen en zijn voorgangers toont aan dat bij vastgoed het momentum bepaalt wat de beste bestemming en het juiste gebruik van een onroerende zaak is—én dat je je daarbij het beste laat adviseren door professionals. ;)

 

Gerelateerde Nieuwsberichten

Het levende erfgoed langs de grachten

Het levende erfgoed langs de grachten

Wie aan de Amsterdamse grachten denkt, ziet statige gevels, bruggen en spiegelend water. Maar kijk eens omhoog. Dan ontdekt u misschien wel het oudste erfgoed van de stad. Al ruim vierhonderd jaar worden langs de grachten bomen geplant. Amsterdam was daarmee één van de eerste Europese steden die bomen bewust onderdeel maakte van haar stedenbouw. Ze geven schaduw, zuiveren de lucht, bieden ruimte aan vogels en insecten én bepalen al eeuwenlang het karakter van de grachtengordel. Zonder bomen zou Amsterdam nog steeds mooi zijn, maar nooit dezelfde stad.

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Kasteel Sterkenburg bij Driebergen-Rijsenburg kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De imposante ronde toren – een donjon – is daarvan nog altijd de meest zichtbare getuige. Eeuwenlang werd er gebouwd, verbouwd en gewoond. Veel later zat ik in het naastgelegen Koetshuys op een makelaarscursus. De opdracht: bedenk het meest extravagante verkoopplan. Tegen mijn buurman Edwin, een collega uit Amstelveen, zei ik: “Laten we doen alsof wij dit kasteel in de verkoop hebben?” Brochure gemaakt, verkooppraatje erbij, de docent was enthousiast. Wij natuurlijk nog enthousiaster.

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Wie Montmartre zegt, denkt aan Place du Tertre, schilders, terrasjes en natuurlijk de Sacré-Cœur. Maar onder al die Parijse romantiek schuilt een minder bekend verhaal. Eeuwenlang werd in de heuvel van Montmartre op grote schaal gips gewonnen. Het gesteente werd uitgehakt, gebrand en fijngemalen tot het witte bouwmateriaal dat zo beroemd werd dat de Engelsen het uiteindelijk simpelweg Plaster of Paris noemden. Parijs als merknaam voor… een zak gips. Je moet er maar op komen.