Wat als erfgoed ruimte maakt voor eigentijds wonen?

Wat als erfgoed ruimte maakt voor eigentijds wonen?

In 2015 onderging de Busken Huëtstraat 10 t/m 36 in Haarlem een bijzondere herontwikkeling. Op deze plek verrezen 14 eigentijdse woningen, waarbij zorgvuldig rekening werd gehouden met het karakter van de buurt. De locatie, gelegen in de oude Amsterdamse buurt, ademt historie. Juist daarom is het bijzonder hoe deze plek nieuw leven kreeg, zonder zijn ziel te verliezen.

De woningen zijn ontworpen door @Tom Valks architecten BNA en gebouwd door @Bouwbedrijf Jan de Wit, in opdracht van een particuliere partij. Het resultaat is een reeks woningen waarin moderne woonkwaliteit, rustige architectuur en buurtbinding hand in hand gaan. De stijl sluit naadloos aan bij de bestaande bebouwing, maar voegt tegelijkertijd iets eigens toe: ingetogen, doordacht en duurzaam.

Voor een makelaar is dit een voorbeeldproject. Niet alleen omdat het laat zien wat er mogelijk is met herontwikkeling, maar ook omdat het bewijst dat nieuwe woningen met respect voor context en historie een wijk kunnen verrijken. Hier werd niet zomaar gebouwd—hier werd gewoond, gedacht en ontworpen met visie. En dát maakt uiteindelijk het verschil in vastgoed.

Kom kijken en ontdek zelf hoe historie en comfort samenkomen, tijdens de Open Huizen Dag op zaterdag 5 april 2025 bent u van harte welkom bij één van deze unieke woningen.

 

Gerelateerde Nieuwsberichten

Het levende erfgoed langs de grachten

Het levende erfgoed langs de grachten

Wie aan de Amsterdamse grachten denkt, ziet statige gevels, bruggen en spiegelend water. Maar kijk eens omhoog. Dan ontdekt u misschien wel het oudste erfgoed van de stad. Al ruim vierhonderd jaar worden langs de grachten bomen geplant. Amsterdam was daarmee één van de eerste Europese steden die bomen bewust onderdeel maakte van haar stedenbouw. Ze geven schaduw, zuiveren de lucht, bieden ruimte aan vogels en insecten én bepalen al eeuwenlang het karakter van de grachtengordel. Zonder bomen zou Amsterdam nog steeds mooi zijn, maar nooit dezelfde stad.

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Kasteel Sterkenburg bij Driebergen-Rijsenburg kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De imposante ronde toren – een donjon – is daarvan nog altijd de meest zichtbare getuige. Eeuwenlang werd er gebouwd, verbouwd en gewoond. Veel later zat ik in het naastgelegen Koetshuys op een makelaarscursus. De opdracht: bedenk het meest extravagante verkoopplan. Tegen mijn buurman Edwin, een collega uit Amstelveen, zei ik: “Laten we doen alsof wij dit kasteel in de verkoop hebben?” Brochure gemaakt, verkooppraatje erbij, de docent was enthousiast. Wij natuurlijk nog enthousiaster.

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Wie Montmartre zegt, denkt aan Place du Tertre, schilders, terrasjes en natuurlijk de Sacré-Cœur. Maar onder al die Parijse romantiek schuilt een minder bekend verhaal. Eeuwenlang werd in de heuvel van Montmartre op grote schaal gips gewonnen. Het gesteente werd uitgehakt, gebrand en fijngemalen tot het witte bouwmateriaal dat zo beroemd werd dat de Engelsen het uiteindelijk simpelweg Plaster of Paris noemden. Parijs als merknaam voor… een zak gips. Je moet er maar op komen.