Van middeleeuws slot tot monumentaal familiedomein.
18-6-2025 —
Huis te Vogelenzang, gelegen aan de rand van de duinen bij Vogelenzang, is een historische buitenplaats met wortels die teruggaan tot de 13e eeuw. Oorspronkelijk gebouwd als jachtslot door graaf Floris V, heeft het landgoed door de eeuwen heen verschillende transformaties ondergaan. In 1807 werd het gekocht door Willem Philip Barnaart, die het landgoed uitbreidde en verfraaide. Sindsdien is het landgoed in bezit van de familie Barnaart gebleven, die het met zorg en toewijding beheert.
Het huidige huis, dat dateert uit de 17e en 18e eeuw, is omgeven door een prachtig parkbos, aangelegd in de vroege landschapstijl. Dit bos, samen met de voormalige hofstede Teylingerbosch en omliggende weilanden en boerderijen, vormt een integraal onderdeel van het landgoed. De familie Barnaart heeft het landgoed niet alleen behouden, maar ook actief betrokken bij de gemeenschap, zoals blijkt uit de Wereldjamboree van 1937 die op het terrein plaatsvond.
Vandaag de dag blijft Huis te Vogelenzang een levend monument van Nederlandse geschiedenis en erfgoed. Het landgoed is opengesteld voor wandelaars, waardoor bezoekers kunnen genieten van de serene omgeving en het rijke verleden kunnen ervaren. De voortdurende inzet van de familie Barnaart om het landgoed te behouden en te delen met het publiek getuigt van hun diepe verbondenheid met deze bijzondere plek.
Credits: Robert Mellema
Gerelateerde Nieuwsberichten
Het levende erfgoed langs de grachten
4-10-2026 —
Wie aan de Amsterdamse grachten denkt, ziet statige gevels, bruggen en spiegelend water. Maar kijk eens omhoog. Dan ontdekt u misschien wel het oudste erfgoed van de stad. Al ruim vierhonderd jaar worden langs de grachten bomen geplant. Amsterdam was daarmee één van de eerste Europese steden die bomen bewust onderdeel maakte van haar stedenbouw. Ze geven schaduw, zuiveren de lucht, bieden ruimte aan vogels en insecten én bepalen al eeuwenlang het karakter van de grachtengordel. Zonder bomen zou Amsterdam nog steeds mooi zijn, maar nooit dezelfde stad.
Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets
25-9-2026 —
Kasteel Sterkenburg bij Driebergen-Rijsenburg kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De imposante ronde toren – een donjon – is daarvan nog altijd de meest zichtbare getuige. Eeuwenlang werd er gebouwd, verbouwd en gewoond. Veel later zat ik in het naastgelegen Koetshuys op een makelaarscursus. De opdracht: bedenk het meest extravagante verkoopplan. Tegen mijn buurman Edwin, een collega uit Amstelveen, zei ik: “Laten we doen alsof wij dit kasteel in de verkoop hebben?” Brochure gemaakt, verkooppraatje erbij, de docent was enthousiast. Wij natuurlijk nog enthousiaster.
Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten
14-9-2026 —
Wie Montmartre zegt, denkt aan Place du Tertre, schilders, terrasjes en natuurlijk de Sacré-Cœur. Maar onder al die Parijse romantiek schuilt een minder bekend verhaal. Eeuwenlang werd in de heuvel van Montmartre op grote schaal gips gewonnen. Het gesteente werd uitgehakt, gebrand en fijngemalen tot het witte bouwmateriaal dat zo beroemd werd dat de Engelsen het uiteindelijk simpelweg Plaster of Paris noemden. Parijs als merknaam voor… een zak gips. Je moet er maar op komen.


