Van middeleeuws slot tot monumentaal familiedomein.
Huis te Vogelenzang, gelegen aan de rand van de duinen bij Vogelenzang, is een historische buitenplaats met wortels die teruggaan tot de 13e eeuw. Oorspronkelijk gebouwd als jachtslot door graaf Floris V, heeft het landgoed door de eeuwen heen verschillende transformaties ondergaan. In 1807 werd het gekocht door Willem Philip Barnaart, die het landgoed uitbreidde en verfraaide. Sindsdien is het landgoed in bezit van de familie Barnaart gebleven, die het met zorg en toewijding beheert.
Het huidige huis, dat dateert uit de 17e en 18e eeuw, is omgeven door een prachtig parkbos, aangelegd in de vroege landschapstijl. Dit bos, samen met de voormalige hofstede Teylingerbosch en omliggende weilanden en boerderijen, vormt een integraal onderdeel van het landgoed. De familie Barnaart heeft het landgoed niet alleen behouden, maar ook actief betrokken bij de gemeenschap, zoals blijkt uit de Wereldjamboree van 1937 die op het terrein plaatsvond.
Vandaag de dag blijft Huis te Vogelenzang een levend monument van Nederlandse geschiedenis en erfgoed. Het landgoed is opengesteld voor wandelaars, waardoor bezoekers kunnen genieten van de serene omgeving en het rijke verleden kunnen ervaren. De voortdurende inzet van de familie Barnaart om het landgoed te behouden en te delen met het publiek getuigt van hun diepe verbondenheid met deze bijzondere plek.
Credits: Robert Mellema
Gerelateerde Nieuwsberichten
Soms zie je het pas, wanneer je even achterover leunt
30-6-2026 —
Bij Restaurant Sari in Heemstede gebeurt dat meestal na het eerste biertje, ergens tussen de saté kambing en de daging rendang. De gesprekken worden zachter, het licht warmer én dan ineens valt het oog omhoog. Daar boven de tafels waar al decennia lang verjaardagen worden gevierd, zaken worden beklonken en liefdes worden bezegeld, ontvouwt zich een bijzonder plafond met uit diverse houtsoorten afgebeelde afbeeldingen. Een waaier van lijnen en krullen, bijna als een bloem, die zich langzaam opent. Sommigen zien er een pauwenveer in, anderen een Javaanse bloem óf zelfs een Garuda. Wie langer kijkt ontdekt, dat het plafond bijna lijkt te bewegen.
Waar Haarlem leerde besturen
15-6-2026 —
Sommige gebouwen vertellen niet alleen geschiedenis, ze ademen deze ook uit iedere steen. Het Prinsenhof in Haarlem is zo’n plek. Achter de statige entree, verscholen tussen de oude gevels van de binnenstad, werd eeuwenlang niet geresideerd om te imponeren, maar om te besturen. Regenten, bestuurders en notabelen liepen hier dagelijks over dezelfde natuurstenen vloeren onder hoge vensters, die het licht precies genoeg binnenlieten om waardigheid te suggereren.
Een verbogen geschiedenis van meerdere generaties.
18-5-2026 —


