Landgoed Duin en Kruidberg: koninklijke ontvangst met uitzicht op de Theems

Landgoed Duin en Kruidberg: koninklijke ontvangst met uitzicht op de Theems

In Santpoort verrijst landgoed Duin en Kruidberg, ooit het privéverblijf van Jacob Theodoor Cremer, koloniaal ondernemer en voormalig minister. Rond 1907 liet hij op deze plek een imposant buitenhuis bouwen in Hollandse renaissancestijl, gecombineerd met Engelse invloeden. Het huis verving een 17e-eeuws buiten en moest niet alleen grandeur uitstralen, maar ook dienstdoen als representatief verblijf voor vooraanstaande gasten, waaronder zelfs Koningin Wilhelmina. Speciaal voor haar liet Cremer het nabijgelegen station Santpoort-Zuid bouwen, in dezelfde rijke stijl als het landhuis.

Een bijzonder detail is de grote vijverpartij achter het huis. Deze werd niet willekeurig aangelegd, maar geïnspireerd op de rivier de Theems. Cremers Engelse echtgenote verlangde naar het uitzicht van haar jeugd en dus werd het duinlandschap subtiel aangepast aan haar sentiment. De kronkelende waterpartij weerspiegelt niet alleen de stijl van een Engelse landschapstuin, maar ook de persoonlijke liefde die in het ontwerp is meegebakken, een knipoog naar thuis, midden in Kennemerland.

Na Cremers tijd kende Duin en Kruidberg vele levens. Van particulier landgoed werd het rijkskantoor, en later een conferentieoord en hotel. Maar wat blijft, is de samenhang tussen hoofdgebouw, tuin én aanhorigheden. In de makelaardij draait het immers niet alleen om de opstallen, maar ook om zichtlijnen en verhalen. Wie zoekt naar betekenisvol vastgoed, kijkt verder dan de voordeur.

Het landgoed kent veel verhalen, wie weet er nog een?

 

Gerelateerde Nieuwsberichten

Toen de laatste gaslantaarn van Haarlem doofde

Toen de laatste gaslantaarn van Haarlem doofde

Op 4 november 1965 doofde bij het Proveniershofje de laatste gaslantaarn van Haarlem. Na ruim 130 jaar koos de stad definitief voor elektrisch licht: efficiënter, betrouwbaarder en vooral moderner. Toch verdween met die laatste vlam meer dan een manier van straatverlichting. Generaties Haarlemmers hadden eronder gewandeld, elkaar ontmoet en hun weg naar huis gevonden. De vlam verdween, de herinneringen bleven.

De Bakenessertoren – het kleine broertje met een groot verhaal

De Bakenessertoren – het kleine broertje met een groot verhaal

Wie Haarlem bezoekt, kijkt bijna vanzelf omhoog naar de Grote of Sint-Bavokerk. Weinigen beseffen dat nauwelijks driehonderd meter verderop haar bescheiden broertje al bijna acht eeuwen stilletjes hetzelfde doet. De Bakenessertoren werd rond 1530 voltooid, maar haar geschiedenis begint al omstreeks 1250 met een houten kapel op de Bakenes, het oudste deel van Haarlem. Wat begon als een eenvoudig bedehuis groeide uit tot het kloppend hart van Oud-Haarlem. Door de eeuwen heen was de Bakenesserkerk parochiekerk, hervormde kerk én zelfs de bekende Kinderkerk, waar generaties kinderen uit de wees- en armenzorg verplicht de kerkdienst bezochten.

Soms zie je het pas, wanneer je even achterover leunt

Soms zie je het pas, wanneer je even achterover leunt

Bij Restaurant Sari in Heemstede gebeurt dat meestal na het eerste biertje, ergens tussen de saté kambing en de daging rendang. De gesprekken worden zachter, het licht warmer én dan ineens valt het oog omhoog. Daar boven de tafels waar al decennia lang verjaardagen worden gevierd, zaken worden beklonken en liefdes worden bezegeld, ontvouwt zich een bijzonder plafond met uit diverse houtsoorten afgebeelde afbeeldingen. Een waaier van lijnen en krullen, bijna als een bloem, die zich langzaam opent. Sommigen zien er een pauwenveer in, anderen een Javaanse bloem óf zelfs een Garuda. Wie langer kijkt ontdekt, dat het plafond bijna lijkt te bewegen.