Klein Bentveld: erfgoed met een eigen koers

Klein Bentveld: erfgoed met een eigen koers

Wie Landgoed Klein Bentveld zegt, zegt visie in baksteen. Rond 1923 liet G. van Tienhoven hier een Buitenplaats bouwen naar ontwerp van Andries de Maaker, met een parkplan van Leonard Springer. Over het terrein liep ooit een Vinkenbaan waar de families Van Lennep en Enschedé jaagden op zondag, toen nog mét hoed, zónder vergunningsplicht. Dit was wonen als buitenmens met stand, smaak en een geweer in de kast.

In de jaren ’70 van de vorige eeuw werd de tuinmanswoning aan de Bentveldsweg met tussenliggend perceel verkocht. Exit Westflank. Maar zie: met de juiste wethouder werd de Noordzijde verrijkt met een ingetogen Koetshuis met aan de Zuidzijde een zwembad met Olymische afmetingen en een Poolhouse dat subtiel knipoogt naar het Hoofdhuis. Alles in verhouding, niets over the top, precies zoals het een landgoed betaamt dat zichzelf opnieuw uitvindt.

’t Jagthuys, op de hoek met de Mr. H. Enschedéweg, werd begin deze eeuw toegevoegd. Het resultaat? Een ensemble dat niet leunt op nostalgie maar groeit vanuit karakter. De kracht van Klein Bentveld zit niet alleen in hectare of historie, maar in het vermogen om stijlvol te evolueren. Hier woont geen bewoner, hier woont een rentmeester in een landschap met geheugen én toekomst.

 

Gerelateerde Nieuwsberichten

The White House is not for sale

The White House is not for sale

Op 18 juli 1989 kreeg ik via de zus van een goede vriend, die op het Amerikaanse consulaat in Amsterdam werkte, een uitnodiging voor een ontvangst op de ambassade in Den Haag. President George H.W. Bush en zijn vrouw Barbara waren in Nederland. Wij gedrieën gewoon met de trein ernaartoe. In Den Haag bleek het iets minder alledaags: scherpschutters op de daken, de ambassade veranderd in een vesting, een marinierskapel in de binnentuin en twee zwarte Lincolns – één met een lookalike. Bush liep direct door naar de kinderen van het ambassadepersoneel voor een gezamenlijke foto. Barbara bleef daardoor even alleen achter.

Het levende erfgoed langs de grachten

Het levende erfgoed langs de grachten

Wie aan de Amsterdamse grachten denkt, ziet statige gevels, bruggen en spiegelend water. Maar kijk eens omhoog. Dan ontdekt u misschien wel het oudste erfgoed van de stad. Al ruim vierhonderd jaar worden langs de grachten bomen geplant. Amsterdam was daarmee één van de eerste Europese steden die bomen bewust onderdeel maakte van haar stedenbouw. Ze geven schaduw, zuiveren de lucht, bieden ruimte aan vogels en insecten én bepalen al eeuwenlang het karakter van de grachtengordel. Zonder bomen zou Amsterdam nog steeds mooi zijn, maar nooit dezelfde stad.

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Kasteel Sterkenburg bij Driebergen-Rijsenburg kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De imposante ronde toren – een donjon – is daarvan nog altijd de meest zichtbare getuige. Eeuwenlang werd er gebouwd, verbouwd en gewoond. Veel later zat ik in het naastgelegen Koetshuys op een makelaarscursus. De opdracht: bedenk het meest extravagante verkoopplan. Tegen mijn buurman Edwin, een collega uit Amstelveen, zei ik: “Laten we doen alsof wij dit kasteel in de verkoop hebben?” Brochure gemaakt, verkooppraatje erbij, de docent was enthousiast. Wij natuurlijk nog enthousiaster.