Geen kraam, maar een monument met uitjes en zuur; Balk, Visch aan ‘t Spaarne.

Geen kraam, maar een monument met uitjes en zuur; Balk, Visch aan ‘t Spaarne.

Al meer dan een eeuw staat de familie Balk synoniem voor verse vis in Haarlem. Wat ooit begon met eenvoudige handel langs het Spaarne, groeide uit tot een vaste waarde in de stad. Generaties Haarlemmers vonden hun weg naar de kraam, waar de geur van haring en gebakken vis zich vermengt met het water en de wind. Niet zomaar een verkooppunt, maar een ontmoetingsplek die stilletjes zijn stempel drukte op het dagelijks leven van de Mug.

Vandaag de dag is Balk aan het Spaarne nog steeds een begrip. De vlaggen wapperen, de boten trekken voorbij en voor de kraam staan mensen geduldig in de rij;) Iedereen weet hier wat ze krijgen: eerlijk bereide vis compleet met de hartelijkheid van Chantal en Philip. Het is een ritueel geworden dat bij Haarlem hoort, net zoals de oude Baaf en het Spaarne zelf. De kraam van Balk is inmiddels deel van de ziel van de stad.

Zelfs de tijdelijke rioolpijp op de kade buigt eerbiedig om de kraam heen, een knap staaltje engineering. Iedereen begrijpt dat sommige plekken boven het vergankelijke uitstijgen. Het is cultureel erfgoed, geworteld in de stad, gedragen door generaties. En uiteindelijk blijft één adagium altijd overeind: locatie, locatie, locatie!

 

 

Gerelateerde Nieuwsberichten

Het levende erfgoed langs de grachten

Het levende erfgoed langs de grachten

Wie aan de Amsterdamse grachten denkt, ziet statige gevels, bruggen en spiegelend water. Maar kijk eens omhoog. Dan ontdekt u misschien wel het oudste erfgoed van de stad. Al ruim vierhonderd jaar worden langs de grachten bomen geplant. Amsterdam was daarmee één van de eerste Europese steden die bomen bewust onderdeel maakte van haar stedenbouw. Ze geven schaduw, zuiveren de lucht, bieden ruimte aan vogels en insecten én bepalen al eeuwenlang het karakter van de grachtengordel. Zonder bomen zou Amsterdam nog steeds mooi zijn, maar nooit dezelfde stad.

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Kasteel Sterkenburg bij Driebergen-Rijsenburg kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De imposante ronde toren – een donjon – is daarvan nog altijd de meest zichtbare getuige. Eeuwenlang werd er gebouwd, verbouwd en gewoond. Veel later zat ik in het naastgelegen Koetshuys op een makelaarscursus. De opdracht: bedenk het meest extravagante verkoopplan. Tegen mijn buurman Edwin, een collega uit Amstelveen, zei ik: “Laten we doen alsof wij dit kasteel in de verkoop hebben?” Brochure gemaakt, verkooppraatje erbij, de docent was enthousiast. Wij natuurlijk nog enthousiaster.

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Wie Montmartre zegt, denkt aan Place du Tertre, schilders, terrasjes en natuurlijk de Sacré-Cœur. Maar onder al die Parijse romantiek schuilt een minder bekend verhaal. Eeuwenlang werd in de heuvel van Montmartre op grote schaal gips gewonnen. Het gesteente werd uitgehakt, gebrand en fijngemalen tot het witte bouwmateriaal dat zo beroemd werd dat de Engelsen het uiteindelijk simpelweg Plaster of Paris noemden. Parijs als merknaam voor… een zak gips. Je moet er maar op komen.