Dreefzicht: van herensociëteit tot uitzonderlijk buitenshuis eten.
Wie Haarlem kent, kent het monumentale Dreefzicht aan de Dreef, gebouwd in 1840 in de Haarlemmerhout. De Haarlemse rederijkerskamer Trou moet Blycken had het paviljoen als hun buitensociëteit, waar het leven gevierd en besproken werd in rook en rumoer. Later zwaaide Van der Valk er de scepter, met schnitzels en zalen waar de grandeur van weleer een tikje uit het zicht raakte.
De laatste jaren onderging het gebouw een metamorfose. In opdracht van Dreefbeheer onderging het monument onder architectuur van Hulsker architecten een zorgvuldig uitgevoerde renovatie. Oude allure werd met liefde hersteld en eigentijdse voorzieningen naadloos toegevoegd. Een gebouw dat ooit zijn glans verloor, straalt nu opnieuw, sterker nog: het is mooier dan ooit!
Sinds kort vult Comer de zalen met moderne bedrijvigheid. Voor de makelaar is dat een feestelijke paradox: gebouwen wisselen van functie, gebruikers van gezicht, maar de ziel van zo’n plek blijft onveranderd aantrekkelijk. Want of het nu gaat om een borrelende sociëteit, een feestzaal of een vestiging van het concern Comer: de waarde zit ’m niet alleen in de stenen, maar in het verhaal dat je er samen aan toevoegt. En dát is nu exact wat een makelaar probeert aan de man te brengen!
Naar een idee van @Stef Rouwendal en aangereikt door @Hans Terhoeven (Deur)
Gerelateerde Nieuwsberichten
Een plek om de stad te ontvluchten: Leyduin
10-4-2026 —
Sommige landgoederen lijken ouder dan ze zijn, andere blijken ouder dan we denken. Leyduin hoort bij die laatste categorie. De eerste vermelding gaat terug tot 1596, toen hier nog slechts een eenvoudige hofstede lag aan de rand van duin en veen. Wat daarna volgde was geen strak plan van één architect, maar een verhaal van opeenvolgende eigenaren die ieder hun eigen laag toevoegden. Soms bescheiden, soms ambitieus, maar altijd voortbouwend op wat er al lag.
Je moet ergens beginnen
30-3-2026 —
Voordat een mens huizen leert waarderen, leert hij eerst kijken. Voor mij begon dat aan de Schreveliusstraat in Haarlem in de Rijksleerschool, die rond 1915 werd gebouwd als oefenschool bij de Rijkskweekschool aan de Leidsevaart. Ontworpen door de architecten J.F. Hamersveld en S. Roog, die duidelijk begrepen dat schoolkinderen niet zachtzinnig met een gebouw omgaan. Hardstenen trappenhuis en granito gangen die bestand moesten zijn tegen dagelijks gestamp, geravot en een enkele overenthousiaste gymtas.
Dit is pas vak werk
16-3-2026 —
Wie door het stadsdeel Petite France wandelt, dat tegenwoordig samen met de Grande Île een UNESCO-werelderfgoed in Strasbourg is, bemerkt meteen waar het woord vakwerk vandaan komt. Hier is het geen stijl, maar een ambacht. Houten balken, zichtbaar in het gevelvlak, vormen het skelet van het huis. Daartussen vakken van leem, kalk of baksteen. Wat ooit begon als een praktische bouwmethode (hout was overvloedig, steen schaars) groeide uit tot een herkenbare architectuur die hele straten karakter gaf.


