Dreefzicht: van herensociëteit tot uitzonderlijk buitenshuis eten.

Dreefzicht: van herensociëteit tot uitzonderlijk buitenshuis eten.

Wie Haarlem kent, kent het monumentale Dreefzicht aan de Dreef, gebouwd in 1840 in de Haarlemmerhout. De Haarlemse rederijkerskamer Trou moet Blycken had het paviljoen als hun buitensociëteit, waar het leven gevierd en besproken werd in rook en rumoer. Later zwaaide Van der Valk er de scepter, met schnitzels en zalen waar de grandeur van weleer een tikje uit het zicht raakte.

De laatste jaren onderging het gebouw een metamorfose. In opdracht van Dreefbeheer onderging het monument onder architectuur van Hulsker architecten een zorgvuldig uitgevoerde renovatie. Oude allure werd met liefde hersteld en eigentijdse voorzieningen naadloos toegevoegd. Een gebouw dat ooit zijn glans verloor, straalt nu opnieuw, sterker nog: het is mooier dan ooit!

Sinds kort vult Comer de zalen met moderne bedrijvigheid. Voor de makelaar is dat een feestelijke paradox: gebouwen wisselen van functie, gebruikers van gezicht, maar de ziel van zo’n plek blijft onveranderd aantrekkelijk. Want of het nu gaat om een borrelende sociëteit, een feestzaal of een vestiging van het concern Comer: de waarde zit ’m niet alleen in de stenen, maar in het verhaal dat je er samen aan toevoegt. En dát is nu exact wat een makelaar probeert aan de man te brengen!

Naar een idee van @Stef Rouwendal en aangereikt door @Hans Terhoeven (Deur)

 

Gerelateerde Nieuwsberichten

The White House is not for sale

The White House is not for sale

Op 18 juli 1989 kreeg ik via de zus van een goede vriend, die op het Amerikaanse consulaat in Amsterdam werkte, een uitnodiging voor een ontvangst op de ambassade in Den Haag. President George H.W. Bush en zijn vrouw Barbara waren in Nederland. Wij gedrieën gewoon met de trein ernaartoe. In Den Haag bleek het iets minder alledaags: scherpschutters op de daken, de ambassade veranderd in een vesting, een marinierskapel in de binnentuin en twee zwarte Lincolns – één met een lookalike. Bush liep direct door naar de kinderen van het ambassadepersoneel voor een gezamenlijke foto. Barbara bleef daardoor even alleen achter.

Het levende erfgoed langs de grachten

Het levende erfgoed langs de grachten

Wie aan de Amsterdamse grachten denkt, ziet statige gevels, bruggen en spiegelend water. Maar kijk eens omhoog. Dan ontdekt u misschien wel het oudste erfgoed van de stad. Al ruim vierhonderd jaar worden langs de grachten bomen geplant. Amsterdam was daarmee één van de eerste Europese steden die bomen bewust onderdeel maakte van haar stedenbouw. Ze geven schaduw, zuiveren de lucht, bieden ruimte aan vogels en insecten én bepalen al eeuwenlang het karakter van de grachtengordel. Zonder bomen zou Amsterdam nog steeds mooi zijn, maar nooit dezelfde stad.

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Kasteel Sterkenburg bij Driebergen-Rijsenburg kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De imposante ronde toren – een donjon – is daarvan nog altijd de meest zichtbare getuige. Eeuwenlang werd er gebouwd, verbouwd en gewoond. Veel later zat ik in het naastgelegen Koetshuys op een makelaarscursus. De opdracht: bedenk het meest extravagante verkoopplan. Tegen mijn buurman Edwin, een collega uit Amstelveen, zei ik: “Laten we doen alsof wij dit kasteel in de verkoop hebben?” Brochure gemaakt, verkooppraatje erbij, de docent was enthousiast. Wij natuurlijk nog enthousiaster.