English
Nederlands
Dreefzicht: van herensociëteit tot uitzonderlijk buitenshuis eten.
Wie Haarlem kent, kent het monumentale Dreefzicht aan de Dreef, gebouwd in 1840 in de Haarlemmerhout. De Haarlemse rederijkerskamer Trou moet Blycken had het paviljoen als hun buitensociëteit, waar het leven gevierd en besproken werd in rook en rumoer. Later zwaaide Van der Valk er de scepter, met schnitzels en zalen waar de grandeur van weleer een tikje uit het zicht raakte.
De laatste jaren onderging het gebouw een metamorfose. In opdracht van Dreefbeheer onderging het monument onder architectuur van Hulsker architecten een zorgvuldig uitgevoerde renovatie. Oude allure werd met liefde hersteld en eigentijdse voorzieningen naadloos toegevoegd. Een gebouw dat ooit zijn glans verloor, straalt nu opnieuw, sterker nog: het is mooier dan ooit!
Sinds kort vult Comer de zalen met moderne bedrijvigheid. Voor de makelaar is dat een feestelijke paradox: gebouwen wisselen van functie, gebruikers van gezicht, maar de ziel van zo’n plek blijft onveranderd aantrekkelijk. Want of het nu gaat om een borrelende sociëteit, een feestzaal of een vestiging van het concern Comer: de waarde zit ’m niet alleen in de stenen, maar in het verhaal dat je er samen aan toevoegt. En dát is nu exact wat een makelaar probeert aan de man te brengen!
Naar een idee van @Stef Rouwendal en aangereikt door @Hans Terhoeven (Deur)
Gerelateerde Nieuwsberichten
Soms zie je het pas, wanneer je even achterover leunt
30-6-2026 —
Bij Restaurant Sari in Heemstede gebeurt dat meestal na het eerste biertje, ergens tussen de saté kambing en de daging rendang. De gesprekken worden zachter, het licht warmer én dan ineens valt het oog omhoog. Daar boven de tafels waar al decennia lang verjaardagen worden gevierd, zaken worden beklonken en liefdes worden bezegeld, ontvouwt zich een bijzonder plafond met uit diverse houtsoorten afgebeelde afbeeldingen. Een waaier van lijnen en krullen, bijna als een bloem, die zich langzaam opent. Sommigen zien er een pauwenveer in, anderen een Javaanse bloem óf zelfs een Garuda. Wie langer kijkt ontdekt, dat het plafond bijna lijkt te bewegen.
Waar Haarlem leerde besturen
15-6-2026 —
Sommige gebouwen vertellen niet alleen geschiedenis, ze ademen deze ook uit iedere steen. Het Prinsenhof in Haarlem is zo’n plek. Achter de statige entree, verscholen tussen de oude gevels van de binnenstad, werd eeuwenlang niet geresideerd om te imponeren, maar om te besturen. Regenten, bestuurders en notabelen liepen hier dagelijks over dezelfde natuurstenen vloeren onder hoge vensters, die het licht precies genoeg binnenlieten om waardigheid te suggereren.
Een verbogen geschiedenis van meerdere generaties.
18-5-2026 —