De Kroft: Een onverwachte sprong om de makelaar bij de les te houden.

De Kroft:  Een onverwachte sprong om de makelaar bij de les te houden.

Aan de Burgemeester Den Texlaan in Aerdenhout staat een landhuis dat het landschap niet alleen volgt, maar er bijna mee versmelt: De Kroft. Gebouwd in 1917-1918 door architect A.P. Smits als eigen woonhuis én werkruimte, is het een zeldzaam voorbeeld van Engelse landhuisarchitectuur op Nederlandse bodem. Smits liet zich voor het ontwerp inspireren door grootheden als R.N. Shaw en Sir Edwin Lutyens, meesters in het spel tussen landschap, massa en intimiteit. Het resultaat is een villa die lijkt te ademen met het duin: ingetogen, warm en zorgvuldig in proportie.

De Kroft ligt precies op de overgang van het Oosterduin naar het strandvlak. Aan de Oostzijde daalt het terrein, waardoor de kelder aan de straatzijde ineens onderhuis wordt. Smits zag deze complexe ligging niet als beperking, maar als kans. Hij ontwierp niet alleen de gevels en vormen, maar ook het interieur én de volledige tuin. Van lambriseringen tot zichtlijnen in het groen: alles is één totaalcompositie, zoals alleen de vroege twintigste eeuw dat durfde.

En misschien is dát wel de grootste les voor de makelaar: hier bewijst een huis dat architectuur pas echt overtuigt wanneer alles klopt, van maaiveld tot nokhoogte, van lichtval tot leefruimte. Sommige huizen verkoop je niet, die fluister je door. De Kroft is zo’n huis. Een verborgen duet tussen duin en ontwerp, waar je als makelaar vooral moet luisteren voordat je spreekt.

 

Gerelateerde Nieuwsberichten

Een plek om de stad te ontvluchten: Leyduin

Een plek om de stad te ontvluchten: Leyduin

Sommige landgoederen lijken ouder dan ze zijn, andere blijken ouder dan we denken. Leyduin hoort bij die laatste categorie. De eerste vermelding gaat terug tot 1596, toen hier nog slechts een eenvoudige hofstede lag aan de rand van duin en veen. Wat daarna volgde was geen strak plan van één architect, maar een verhaal van opeenvolgende eigenaren die ieder hun eigen laag toevoegden. Soms bescheiden, soms ambitieus, maar altijd voortbouwend op wat er al lag.

Je moet ergens beginnen

Je moet ergens beginnen

Voordat een mens huizen leert waarderen, leert hij eerst kijken. Voor mij begon dat aan de Schreveliusstraat in Haarlem in de Rijksleerschool, die rond 1915 werd gebouwd als oefenschool bij de Rijkskweekschool aan de Leidsevaart. Ontworpen door de architecten J.F. Hamersveld en S. Roog, die duidelijk begrepen dat schoolkinderen niet zachtzinnig met een gebouw omgaan. Hardstenen trappenhuis en granito gangen die bestand moesten zijn tegen dagelijks gestamp, geravot en een enkele overenthousiaste gymtas.

Dit is pas vak werk

Dit is pas vak werk

Wie door het stadsdeel Petite France wandelt, dat tegenwoordig samen met de Grande Île een UNESCO-werelderfgoed in Strasbourg is, bemerkt meteen waar het woord vakwerk vandaan komt. Hier is het geen stijl, maar een ambacht. Houten balken, zichtbaar in het gevelvlak, vormen het skelet van het huis. Daartussen vakken van leem, kalk of baksteen. Wat ooit begon als een praktische bouwmethode (hout was overvloedig, steen schaars) groeide uit tot een herkenbare architectuur die hele straten karakter gaf.