De Haarlemse Mug

De Haarlemse Mug

Wie zich Haarlemmer noemt, krijgt er gratis een bijnaam bij: Mug. De oorsprong is minder eenduidig dan men zou denken. Sommigen zeggen dat de naam verwijst naar de moerassige gronden waarop Haarlem ooit is gebouwd waar muggen in zwermen boven de drassige velden dansten. Anderen verwijzen naar een spotnaam uit de middeleeuwen, toen Haarlem bekendstond om haar kleine maar hardnekkige bewoners.

Hoe dan ook: de bijnaam bleef plakken. En zoals dat een echte Mug betaamt, verander je daar niets meer aan. Want een Mug is koppig, maar ook vasthoudend. Waar elders ‘goed’ al snel ‘goed genoeg’ is, geldt in Haarlem: goed is goed en dat geldt voor eeuwig! Een Mug neemt geen genoegen met half werk, en dat zie je terug in de stad: van de St. Bavo tot de hofjes en van ‘t Teylers tot de Waag, zorgvuldig gebouwd om eeuwen mee te gaan.

Voor de makelaar is dat een herkenbare eigenschap. Woningen verschillen in bouwstijl, -type en formaat, maar het zijn de huizen met die onverzettelijke Haarlemse Muggenkwaliteit die blijvende waarde hebben. Misschien is dat wel de kern van Haarlem: klein begonnen, groot geworden en net als de mug zelf, altijd én alert aanwezig!

Gerelateerde Nieuwsberichten

Het levende erfgoed langs de grachten

Het levende erfgoed langs de grachten

Wie aan de Amsterdamse grachten denkt, ziet statige gevels, bruggen en spiegelend water. Maar kijk eens omhoog. Dan ontdekt u misschien wel het oudste erfgoed van de stad. Al ruim vierhonderd jaar worden langs de grachten bomen geplant. Amsterdam was daarmee één van de eerste Europese steden die bomen bewust onderdeel maakte van haar stedenbouw. Ze geven schaduw, zuiveren de lucht, bieden ruimte aan vogels en insecten én bepalen al eeuwenlang het karakter van de grachtengordel. Zonder bomen zou Amsterdam nog steeds mooi zijn, maar nooit dezelfde stad.

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets

Kasteel Sterkenburg bij Driebergen-Rijsenburg kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De imposante ronde toren – een donjon – is daarvan nog altijd de meest zichtbare getuige. Eeuwenlang werd er gebouwd, verbouwd en gewoond. Veel later zat ik in het naastgelegen Koetshuys op een makelaarscursus. De opdracht: bedenk het meest extravagante verkoopplan. Tegen mijn buurman Edwin, een collega uit Amstelveen, zei ik: “Laten we doen alsof wij dit kasteel in de verkoop hebben?” Brochure gemaakt, verkooppraatje erbij, de docent was enthousiast. Wij natuurlijk nog enthousiaster.

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Wie Montmartre zegt, denkt aan Place du Tertre, schilders, terrasjes en natuurlijk de Sacré-Cœur. Maar onder al die Parijse romantiek schuilt een minder bekend verhaal. Eeuwenlang werd in de heuvel van Montmartre op grote schaal gips gewonnen. Het gesteente werd uitgehakt, gebrand en fijngemalen tot het witte bouwmateriaal dat zo beroemd werd dat de Engelsen het uiteindelijk simpelweg Plaster of Paris noemden. Parijs als merknaam voor… een zak gips. Je moet er maar op komen.