English
Nederlands
De Haarlemse Mug
Wie zich Haarlemmer noemt, krijgt er gratis een bijnaam bij: Mug. De oorsprong is minder eenduidig dan men zou denken. Sommigen zeggen dat de naam verwijst naar de moerassige gronden waarop Haarlem ooit is gebouwd waar muggen in zwermen boven de drassige velden dansten. Anderen verwijzen naar een spotnaam uit de middeleeuwen, toen Haarlem bekendstond om haar kleine maar hardnekkige bewoners.
Hoe dan ook: de bijnaam bleef plakken. En zoals dat een echte Mug betaamt, verander je daar niets meer aan. Want een Mug is koppig, maar ook vasthoudend. Waar elders ‘goed’ al snel ‘goed genoeg’ is, geldt in Haarlem: goed is goed en dat geldt voor eeuwig! Een Mug neemt geen genoegen met half werk, en dat zie je terug in de stad: van de St. Bavo tot de hofjes en van ‘t Teylers tot de Waag, zorgvuldig gebouwd om eeuwen mee te gaan.
Voor de makelaar is dat een herkenbare eigenschap. Woningen verschillen in bouwstijl, -type en formaat, maar het zijn de huizen met die onverzettelijke Haarlemse Muggenkwaliteit die blijvende waarde hebben. Misschien is dat wel de kern van Haarlem: klein begonnen, groot geworden en net als de mug zelf, altijd én alert aanwezig!
Gerelateerde Nieuwsberichten
Een verbogen geschiedenis van meerdere generaties.
18-5-2026 —
Mariënheuvel – een huis dat van rol durft te veranderen
25-4-2026 —
Sommige huizen lijken van begin af aan te weten dat hun leven niet bij één functie zal blijven. Mariënheuvel is zo’n huis. Ooit gebouwd tussen 1907 en 1909 als het nieuwe hoofdgebouw van de buitenplaats Meer en Berg in opdracht van jonkheer H.J. Deutz van Lennep. Architect Foeke Kuipers tekende een landhuis, dat bewust teruggrijpt op de vormentaal van de Franse kastelen uit de zeventiende en achttiende eeuw. Statig, symmetrisch en geplaatst op een lichte verhevenheid in het park, alsof het huis het landschap eerst wilde overzien, voordat het zich erin voegde.
Een plek om de stad te ontvluchten: Leyduin
10-4-2026 —
Sommige landgoederen lijken ouder dan ze zijn, andere blijken ouder dan we denken. Leyduin hoort bij die laatste categorie. De eerste vermelding gaat terug tot 1596, toen hier nog slechts een eenvoudige hofstede lag aan de rand van duin en veen. Wat daarna volgde was geen strak plan van één architect, maar een verhaal van opeenvolgende eigenaren die ieder hun eigen laag toevoegden. Soms bescheiden, soms ambitieus, maar altijd voortbouwend op wat er al lag.