De geur van appeltaart of een bezichtiging 2.0?

De geur van appeltaart of een bezichtiging 2.0?

Bezichtigingen, sommigen zien het als een soort hindernisbaan met makelaars, anderen als een gezellige zondagmiddagbesteding met een cappuccino. Hoe zorg je er nou voor dat de potentiële koper zich écht thuis voelt, nog voordat de koop rond is? Simpel: door rust in de tent, geen stijf gedoe en vooral geen makelaar die zich gedraagt als een overijverige gids bij een museale rondleiding.

Begin met een relaxte sfeer. Een kopje cappuccino voor de ouders, limonade voor de kids en… let op: “kleurplaten van het huis zelf". Want als de kleintjes zich vermaken met het inkleuren van hun misschien wel nieuwe huis, kunnen de ouders relaxed rondkijken. En dat kijken, dat moet kunnen zonder een makelaar in je nek, die je bestookt met allerlei feitjes en wetenswaardigheden. Gewoon, rustig zelf even voelen: hoe klinkt het in deze kamer? Hoe valt het licht? En zou mijn bank hier staan?

Kortom: een goede bezichtiging is als thuiskomen, zonder dat je al verhuisd bent. Appeltaart is leuk, maar een bezichtiging 2.0 is een ervaring. En die geef je door ruimte, rust en nét dat beetje extra aandacht voor beleving.

 

Gerelateerde Nieuwsberichten

Endymion hier wint uitleg het van aanprijzing

Endymion hier wint uitleg het van aanprijzing

Endymion is geen villa die zich in één oogopslag prijsgeeft. Bij aankomst overheersen rust en symmetrie; het vernuft openbaart zich pas daarna. Het complex werd in 1910 ontworpen door H.Th. Wijdeveld, een architect, die klassieke ordening wist te verbinden met abstractie en maatvoering. Geen decoratie om de decoratie, maar beheerste architectuur waarin elke ingreep functioneel en leesbaar is.

Kennemerland: waar het leven al eeuwen in bloei staat.

Kennemerland: waar het leven al eeuwen in bloei staat.

Zodra in Kennemerland het eerste groen terugkeert, gebeurt er iets bijzonders. De duinen kleuren weer zacht, de oude lanen lopen uit en in de Haarlemmerhout lijkt het licht ineens vriendelijker door de uitlopende takken te vallen. Wie hier woont, weet: dit is waarom we blijven.

Een tik van de molen.....

Een tik van de molen.....

Aan het Spaarne staat De Adriaan. Een molen die je niet behoeft uit te leggen aan Haarlemmers, maar waarvan je de geschiedenis wél steeds beter leert begrijpen. Ooit gebouwd als werkmolen, bedoeld om te draaien, te malen en te verdienen. Geen romantiek, maar noodzaak. De wieken stonden hier niet voor het zicht, maar voor brood op de plank en handel in de stad.