De geur van appeltaart of een bezichtiging 2.0?
Bezichtigingen, sommigen zien het als een soort hindernisbaan met makelaars, anderen als een gezellige zondagmiddagbesteding met een cappuccino. Hoe zorg je er nou voor dat de potentiële koper zich écht thuis voelt, nog voordat de koop rond is? Simpel: door rust in de tent, geen stijf gedoe en vooral geen makelaar die zich gedraagt als een overijverige gids bij een museale rondleiding.
Begin met een relaxte sfeer. Een kopje cappuccino voor de ouders, limonade voor de kids en… let op: “kleurplaten van het huis zelf". Want als de kleintjes zich vermaken met het inkleuren van hun misschien wel nieuwe huis, kunnen de ouders relaxed rondkijken. En dat kijken, dat moet kunnen zonder een makelaar in je nek, die je bestookt met allerlei feitjes en wetenswaardigheden. Gewoon, rustig zelf even voelen: hoe klinkt het in deze kamer? Hoe valt het licht? En zou mijn bank hier staan?
Kortom: een goede bezichtiging is als thuiskomen, zonder dat je al verhuisd bent. Appeltaart is leuk, maar een bezichtiging 2.0 is een ervaring. En die geef je door ruimte, rust en nét dat beetje extra aandacht voor beleving.
Gerelateerde Nieuwsberichten
Een plek om de stad te ontvluchten: Leyduin
10-4-2026 —
Sommige landgoederen lijken ouder dan ze zijn, andere blijken ouder dan we denken. Leyduin hoort bij die laatste categorie. De eerste vermelding gaat terug tot 1596, toen hier nog slechts een eenvoudige hofstede lag aan de rand van duin en veen. Wat daarna volgde was geen strak plan van één architect, maar een verhaal van opeenvolgende eigenaren die ieder hun eigen laag toevoegden. Soms bescheiden, soms ambitieus, maar altijd voortbouwend op wat er al lag.
Je moet ergens beginnen
30-3-2026 —
Voordat een mens huizen leert waarderen, leert hij eerst kijken. Voor mij begon dat aan de Schreveliusstraat in Haarlem in de Rijksleerschool, die rond 1915 werd gebouwd als oefenschool bij de Rijkskweekschool aan de Leidsevaart. Ontworpen door de architecten J.F. Hamersveld en S. Roog, die duidelijk begrepen dat schoolkinderen niet zachtzinnig met een gebouw omgaan. Hardstenen trappenhuis en granito gangen die bestand moesten zijn tegen dagelijks gestamp, geravot en een enkele overenthousiaste gymtas.
Dit is pas vak werk
16-3-2026 —
Wie door het stadsdeel Petite France wandelt, dat tegenwoordig samen met de Grande Île een UNESCO-werelderfgoed in Strasbourg is, bemerkt meteen waar het woord vakwerk vandaan komt. Hier is het geen stijl, maar een ambacht. Houten balken, zichtbaar in het gevelvlak, vormen het skelet van het huis. Daartussen vakken van leem, kalk of baksteen. Wat ooit begon als een praktische bouwmethode (hout was overvloedig, steen schaars) groeide uit tot een herkenbare architectuur die hele straten karakter gaf.


