De geur van appeltaart of een bezichtiging 2.0?
Bezichtigingen, sommigen zien het als een soort hindernisbaan met makelaars, anderen als een gezellige zondagmiddagbesteding met een cappuccino. Hoe zorg je er nou voor dat de potentiële koper zich écht thuis voelt, nog voordat de koop rond is? Simpel: door rust in de tent, geen stijf gedoe en vooral geen makelaar die zich gedraagt als een overijverige gids bij een museale rondleiding.
Begin met een relaxte sfeer. Een kopje cappuccino voor de ouders, limonade voor de kids en… let op: “kleurplaten van het huis zelf". Want als de kleintjes zich vermaken met het inkleuren van hun misschien wel nieuwe huis, kunnen de ouders relaxed rondkijken. En dat kijken, dat moet kunnen zonder een makelaar in je nek, die je bestookt met allerlei feitjes en wetenswaardigheden. Gewoon, rustig zelf even voelen: hoe klinkt het in deze kamer? Hoe valt het licht? En zou mijn bank hier staan?
Kortom: een goede bezichtiging is als thuiskomen, zonder dat je al verhuisd bent. Appeltaart is leuk, maar een bezichtiging 2.0 is een ervaring. En die geef je door ruimte, rust en nét dat beetje extra aandacht voor beleving.
Gerelateerde Nieuwsberichten
Een verbogen geschiedenis van meerdere generaties.
18-5-2026 —
Mariënheuvel – een huis dat van rol durft te veranderen
25-4-2026 —
Sommige huizen lijken van begin af aan te weten dat hun leven niet bij één functie zal blijven. Mariënheuvel is zo’n huis. Ooit gebouwd tussen 1907 en 1909 als het nieuwe hoofdgebouw van de buitenplaats Meer en Berg in opdracht van jonkheer H.J. Deutz van Lennep. Architect Foeke Kuipers tekende een landhuis, dat bewust teruggrijpt op de vormentaal van de Franse kastelen uit de zeventiende en achttiende eeuw. Statig, symmetrisch en geplaatst op een lichte verhevenheid in het park, alsof het huis het landschap eerst wilde overzien, voordat het zich erin voegde.
Een plek om de stad te ontvluchten: Leyduin
10-4-2026 —
Sommige landgoederen lijken ouder dan ze zijn, andere blijken ouder dan we denken. Leyduin hoort bij die laatste categorie. De eerste vermelding gaat terug tot 1596, toen hier nog slechts een eenvoudige hofstede lag aan de rand van duin en veen. Wat daarna volgde was geen strak plan van één architect, maar een verhaal van opeenvolgende eigenaren die ieder hun eigen laag toevoegden. Soms bescheiden, soms ambitieus, maar altijd voortbouwend op wat er al lag.


