Kraantje Lek: waar duinzand, dorst en kinderverhalen samenkomen.

Kraantje Lek: waar duinzand, dorst en kinderverhalen samenkomen.

Kraantje Lek, gelegen aan de voet van de Blinkert, kent een geschiedenis die teruggaat tot de tijd van Napoleon. Rond 1811 bivakkeerden hier Franse troepen in het duin, met zicht op het strategisch gelegen pad naar Zandvoort, Haarlem en de Haarlemmermeer.  De plek dankt haar naam aan een lekkende kraan met vers duinwater, tegenover de beroemde ‘Holle Boom’ volgens overlevering de geboorteplaats van kindertjes tot schrik én vermaak van generaties Haarlemse kleuters.

Langs dit pad liepen Zandvoortse vissersvrouwen van de Grote Markt terug naar huis, de emmers leeg, de benen moe. Bij de boom werd halt gehouden, niet alleen voor een slok fris duinwater, maar naar verluidt ook voo een troostende borrel. In het nabijgelegen café, dat al sinds de 18e eeuw bestaat, vloeide meer dan alleen bronwater. Kraantje Lek was en is een plek van verhalen, pauzes en de kunst van even stilstaan in beweging.

Vandaag de dag kun je er nog altijd gratis duinwater tappen bij het originele kraantje. De Holle Boom is inmiddels door beeldend kunstenaar Kees Verkade in brons vereeuwigd en nog steeds een spannend speelelement. Er is een speeltuin, een sfeervol restaurant met Jachtkamer en het Tuighuis voor bijeenkomsten. Kraantje Lek is niet alleen een pauzeplek aan de duinrand, maar ook een tastbare herinnering aan hoe historie, landschap en volksverhalen in Kennemerland naadloos in elkaar overvloeien.

 

Gerelateerde Nieuwsberichten

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten

Wie Montmartre zegt, denkt aan Place du Tertre, schilders, terrasjes en natuurlijk de Sacré-Cœur. Maar onder al die Parijse romantiek schuilt een minder bekend verhaal. Eeuwenlang werd in de heuvel van Montmartre op grote schaal gips gewonnen. Het gesteente werd uitgehakt, gebrand en fijngemalen tot het witte bouwmateriaal dat zo beroemd werd dat de Engelsen het uiteindelijk simpelweg Plaster of Paris noemden. Parijs als merknaam voor… een zak gips. Je moet er maar op komen.

Rood, strijd en een Haarlemse legende

Rood, strijd en een Haarlemse legende

De rode vlag van Haarlem met haar vier andreaskruisen wappert fier boven de stad. Rood associëren we met strijd en revolutie; volgens de Haarlemse overlevering verwijzen zwaard en kruisen zelfs naar heldendaden tijdens de kruistochten.

Toen de laatste gaslantaarn van Haarlem doofde

Toen de laatste gaslantaarn van Haarlem doofde

Op 4 november 1965 doofde bij het Proveniershofje de laatste gaslantaarn van Haarlem. Na ruim 130 jaar koos de stad definitief voor elektrisch licht: efficiënter, betrouwbaarder en vooral moderner. Toch verdween met die laatste vlam meer dan een manier van straatverlichting. Generaties Haarlemmers hadden eronder gewandeld, elkaar ontmoet en hun weg naar huis gevonden. De vlam verdween, de herinneringen bleven.