Kennemerland: waar het leven al eeuwen in bloei staat.
6-2-2026 —
Zodra in Kennemerland het eerste groen terugkeert, gebeurt er iets bijzonders. De duinen kleuren weer zacht, de oude lanen lopen uit en in de Haarlemmerhout lijkt het licht ineens vriendelijker door de uitlopende takken te vallen. Wie hier woont, weet: dit is waarom we blijven.
Weinig mensen staan erbij stil dat de naam Kennemerland al meer dan duizend jaar oud is. In de vroege Middeleeuwen leefden hier de Kennemers, kustbewoners, van oorsprong West-Friezen, die zich vestigden tussen zee, duin en veen. Strijdlustig, eigenzinnig en bekend om hun fel verzet tegen de grafelijke macht van Holland. Gewend aan een landschap waar water en wind altijd het laatste woord hadden. Geen makkelijke grond om te bewonen, maar juist daarom een streek met karakter.
Later kwamen de buitenplaatsen langs de binnenduinrand. Elswout, Duinlust, Woestduin, plekken waar natuur en historie samenvallen. En wie hier nu woont, weet: je koopt geen huis in Kennemerland. Je erft een stukje van dat verhaal. Zelfs een eenvoudige wandeling langs Kraantje Lek vertelt hoe oud landschap en volksverhaal hier hand in hand gaan.
In het voorjaar zie je het allemaal terug: verleden, belofte en een nieuw begin. Kennemerland is meer dan een decor, het is een landschap met geheugen. Een plek van thuiskomen, waar buren elkaar groeten bij de bakker en waar het voorjaarslicht door de duintoppen een heldere en warme gouden gloed geeft, precies zoals het dat al duizend jaar doet.
Gerelateerde Nieuwsberichten
Het levende erfgoed langs de grachten
4-10-2026 —
Wie aan de Amsterdamse grachten denkt, ziet statige gevels, bruggen en spiegelend water. Maar kijk eens omhoog. Dan ontdekt u misschien wel het oudste erfgoed van de stad. Al ruim vierhonderd jaar worden langs de grachten bomen geplant. Amsterdam was daarmee één van de eerste Europese steden die bomen bewust onderdeel maakte van haar stedenbouw. Ze geven schaduw, zuiveren de lucht, bieden ruimte aan vogels en insecten én bepalen al eeuwenlang het karakter van de grachtengordel. Zonder bomen zou Amsterdam nog steeds mooi zijn, maar nooit dezelfde stad.
Op cursus..... Kasteel Sterkenburg te koop. Al wist de eigenaar van niets
25-9-2026 —
Kasteel Sterkenburg bij Driebergen-Rijsenburg kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De imposante ronde toren – een donjon – is daarvan nog altijd de meest zichtbare getuige. Eeuwenlang werd er gebouwd, verbouwd en gewoond. Veel later zat ik in het naastgelegen Koetshuys op een makelaarscursus. De opdracht: bedenk het meest extravagante verkoopplan. Tegen mijn buurman Edwin, een collega uit Amstelveen, zei ik: “Laten we doen alsof wij dit kasteel in de verkoop hebben?” Brochure gemaakt, verkooppraatje erbij, de docent was enthousiast. Wij natuurlijk nog enthousiaster.
Montmartre – Parijs zit soms gewoon onder je voeten
14-9-2026 —
Wie Montmartre zegt, denkt aan Place du Tertre, schilders, terrasjes en natuurlijk de Sacré-Cœur. Maar onder al die Parijse romantiek schuilt een minder bekend verhaal. Eeuwenlang werd in de heuvel van Montmartre op grote schaal gips gewonnen. Het gesteente werd uitgehakt, gebrand en fijngemalen tot het witte bouwmateriaal dat zo beroemd werd dat de Engelsen het uiteindelijk simpelweg Plaster of Paris noemden. Parijs als merknaam voor… een zak gips. Je moet er maar op komen.


